LEGALIZACJA SAMOWOLI BUDOWLANEJ – wariant 1 budowa bez pozwolenia

Niniejszy tekst dotyczy obiektów budowlanych (lub ich części) będących w budowie albo wybudowanych:
1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo
2) bez wymaganego zgłoszenia (lub pomimo wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia) – w przypadku budowy:
– wolno stojących budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których obszar oddziaływania mieści się w całości na działce lub działkach, na których zostały zaprojektowane,
– wolno stojących parterowych budynków stacji transformatorowych i kontenerowych stacji transformatorowych o powierzchni zabudowy do 35 m2,
–  sieci elektroenergetycznych obejmujących napięcie znamionowe nie wyższe niż 1 kV, wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, telekomunikacyjnych.

Mowa tu jedynie o robotach budowlanych polegających na budowie obiektu budowlanego, czyli (poza wykonywaniem obiektu w określonym miejscu) także jego odbudowie, rozbudowie, nadbudowie.
Pozostałymi obiektami (budowanymi na zgłoszenie), a także innymi robotami budowlanymi zajmiemy się w innych tekstach.
Niniejszy artykuł odnosi się do aktualnego stanu prawnego.
Natomiast – w zależności od momentu dopuszczenia się samowoli budowlanej, zastosowanie mogą mieć trzy różne przepisy ustawy prawo budowlane:
1) art. 37 ustawy z dnia 24 października 1974 r.,
2) art. 48 w brzmieniu pierwotnym aktualnie obowiązującej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (okres obowiązywania 01.01.1995 r. – 11.07.2003 r.),
3) art. 48 w brzmieniu aktualnie obowiązującym (po 11.07.2003 r.).

Procedura legalizacji samowoli budowlanej

Legalizacja samowoli jest postępowaniem prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego.
Legalizacja jest możliwa jeśli budowa:
1) jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności:
a) ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo;
b) ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
2) nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem.
Tylko jeśli oba ww. warunki są spełnione organ nadzoru budowlanego może przeprowadzić postępowanie zmierzające do legalizacji obiektu, w przeciwnym wypadku musi nakazać rozbiórkę obiektu.
W pierwszym przypadku organ nadzoru wstrzymuje prowadzenie robót (rozpoczynając tym samym procedurę legalizacyjną) i nakazuje przedłożenie w określonym terminie następujących dokumentów:
1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego;
2) czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami;
3) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Istotne jest, że ww. dokumenty należy przedłożyć w terminie wskazanym przez organ. W przypadku nie dotrzymania terminu organ musi wydać nakaz rozbiórki samowoli.
Po przedłożeniu dokumentów organ sprawdza ich kompletność oraz zgodność rozwiązań projektowych z obowiązującymi przepisami, a następnie ustala wysokość opłaty legalizacyjnej.

Opłata legalizacyjna

Wysokość opłaty legalizacyjnej równa jest iloczynowi 25 000 zł, współczynnika kategorii obiektu (k) i współczynnika wielkości obiektu (w).
Kategorie obiektów, współczynnik kategorii obiektu oraz współczynnik wielkości obiektu określa załącznik do ustawy prawo budowlane, który znajdziecie m.in. tutaj: „załącznik”.
Przykład – wysokość opłaty legalizacyjnej w przypadku budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego:
25 000 zł x 2,0 x 1,0 = 50 000 zł
Dopiero po wpłacie opłaty legalizacyjnej w ustalonej wielkości i w odpowiednim terminie możliwe jest zalegalizowanie samowoli.

Ważne informacje

Organy nadzoru budowlanego zobowiązane są do informowania organów ścigania (prokurator, policja) o popełnieniu przestępstwa jakim jest realizacja samowoli budowlanej.
Samowola budowlana stanowi czyn zagrożony karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Komentarze

  1. Anonimowy
    | Odpowiedz

    Witam.
    Czekam na ten artykuł obserwując bloga. Jednak nie doczekałem się swojej części, czyli budynków wybudowanych przed 1995r a więc gdy obowiązywało prawo budowlane z 1974r. Warto tą informacje rozgraniczyć dla dokładnego doprecyzowania wątku. Poza tym w nawiązaniu do ostatnich słów zawartych w "ważne informacje" warto dodać, że przestępstwo, którego dopuściła się osoba ulega przedawnieniu po pewnym czasie (nie wiem jakim), wobec czego nie prokurator i policja nie mogą w niektórych przypadkach nic zrobić, a w szczególności w dalszym postępowaniu przez sąd skazać osobę za przestępstwo.

    • MGM
      | Odpowiedz

      Witam.
      Słuszna uwaga odnośnie różnych przepisów w zależności momentu dopuszczenia się samowoli – informację na ten temat już uzupełniłam w tekście artykułu. Przykro mi bardzo, ale stanem prawnym z 1974 r. nie będziemy się zajmować.
      Prawo budowlane nie mówi nic na temat przedawnienia, dlatego nie wypowiadam się w tej kwestii.
      Pozdrawiam.

Prześlij komentarz