LEGALIZACJA SAMOWOLI BUDOWLANEJ – wariant 1 budowa bez pozwolenia

Niniejszy tekst dotyczy obiektów budowlanych (lub ich części) będących w budowie albo wybudowanych:
1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo
2) bez wymaganego zgłoszenia (lub pomimo wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia) – w przypadku budowy:
– wolno stojących budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których obszar oddziaływania mieści się w całości na działce lub działkach, na których zostały zaprojektowane,
– wolno stojących parterowych budynków stacji transformatorowych i kontenerowych stacji transformatorowych o powierzchni zabudowy do 35 m2,
–  sieci elektroenergetycznych obejmujących napięcie znamionowe nie wyższe niż 1 kV, wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, telekomunikacyjnych.

Mowa tu jedynie o robotach budowlanych polegających na budowie obiektu budowlanego, czyli (poza wykonywaniem obiektu w określonym miejscu) także jego odbudowie, rozbudowie, nadbudowie.
Pozostałymi obiektami (budowanymi na zgłoszenie), a także innymi robotami budowlanymi zajmiemy się w innych tekstach.
Niniejszy artykuł odnosi się do aktualnego stanu prawnego.
Natomiast – w zależności od momentu dopuszczenia się samowoli budowlanej, zastosowanie mogą mieć trzy różne przepisy ustawy prawo budowlane:
1) art. 37 ustawy z dnia 24 października 1974 r.,
2) art. 48 w brzmieniu pierwotnym aktualnie obowiązującej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (okres obowiązywania 01.01.1995 r. – 11.07.2003 r.),
3) art. 48 w brzmieniu aktualnie obowiązującym (po 11.07.2003 r.).

Procedura legalizacji samowoli budowlanej

Legalizacja samowoli jest postępowaniem prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego.
Legalizacja jest możliwa jeśli budowa:
1) jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności:
a) ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo;
b) ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
2) nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem.
Tylko jeśli oba ww. warunki są spełnione organ nadzoru budowlanego może przeprowadzić postępowanie zmierzające do legalizacji obiektu, w przeciwnym wypadku musi nakazać rozbiórkę obiektu.
W pierwszym przypadku organ nadzoru wstrzymuje prowadzenie robót (rozpoczynając tym samym procedurę legalizacyjną) i nakazuje przedłożenie w określonym terminie następujących dokumentów:
1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego;
2) czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami;
3) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Istotne jest, że ww. dokumenty należy przedłożyć w terminie wskazanym przez organ. W przypadku nie dotrzymania terminu organ musi wydać nakaz rozbiórki samowoli.
Po przedłożeniu dokumentów organ sprawdza ich kompletność oraz zgodność rozwiązań projektowych z obowiązującymi przepisami, a następnie ustala wysokość opłaty legalizacyjnej.

Opłata legalizacyjna

Wysokość opłaty legalizacyjnej równa jest iloczynowi 25 000 zł, współczynnika kategorii obiektu (k) i współczynnika wielkości obiektu (w).
Kategorie obiektów, współczynnik kategorii obiektu oraz współczynnik wielkości obiektu określa załącznik do ustawy prawo budowlane, który znajdziecie m.in. tutaj: “załącznik”.
Przykład – wysokość opłaty legalizacyjnej w przypadku budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego:
25 000 zł x 2,0 x 1,0 = 50 000 zł
Dopiero po wpłacie opłaty legalizacyjnej w ustalonej wielkości i w odpowiednim terminie możliwe jest zalegalizowanie samowoli.

Ważne informacje

Organy nadzoru budowlanego zobowiązane są do informowania organów ścigania (prokurator, policja) o popełnieniu przestępstwa jakim jest realizacja samowoli budowlanej.
Samowola budowlana stanowi czyn zagrożony karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
Myślisz, że artykuł przyda się Twoim znajomym? Udostępnisz? Dzięki!

Komentarze

  1. Anonimowy
    | Odpowiedz

    Witam.
    Czekam na ten artykuł obserwując bloga. Jednak nie doczekałem się swojej części, czyli budynków wybudowanych przed 1995r a więc gdy obowiązywało prawo budowlane z 1974r. Warto tą informacje rozgraniczyć dla dokładnego doprecyzowania wątku. Poza tym w nawiązaniu do ostatnich słów zawartych w "ważne informacje" warto dodać, że przestępstwo, którego dopuściła się osoba ulega przedawnieniu po pewnym czasie (nie wiem jakim), wobec czego nie prokurator i policja nie mogą w niektórych przypadkach nic zrobić, a w szczególności w dalszym postępowaniu przez sąd skazać osobę za przestępstwo.

    • MGM
      |

      Witam.
      Słuszna uwaga odnośnie różnych przepisów w zależności momentu dopuszczenia się samowoli – informację na ten temat już uzupełniłam w tekście artykułu. Przykro mi bardzo, ale stanem prawnym z 1974 r. nie będziemy się zajmować.
      Prawo budowlane nie mówi nic na temat przedawnienia, dlatego nie wypowiadam się w tej kwestii.
      Pozdrawiam.

Prześlij komentarz